.

.

.

عبادت، وسیله تکامل و سعادت ماست و دستور خداوند به نماز، نوعى لطف و رحمت و راهنمایى است که ما را به کمال مى‌رساند

مثلا وقتى پدر و مادر، فرزندشان را به درس خواندن تشویق کرده و یا وادار مى‌کنند، به سود خود فرزند است و سعادت او را مى‌خواهند و این امر از روى محبّت به فرزند است و گرنه به درس خواندن او نیازى ندارند.


آیات و روایات، فلسفه و حکمت تشریع نماز را چنین بیان کرده‌اند:

 یاد خدا:

وَ أَقِمِ الصَّلَوةَ لِذِکْرِى 

نماز را برپا دار تا به یاد من باشى

طه،آیه14

>>>>>____<<<<<

بازداشتن از گناه و زشتیها

 إِنَّ الصَّلَوةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَآءِ وَ الْمُنکَر

همانا نماز(انسان را در دنیا)از زشتیها و گناه باز مى‌دارد.

  عنکبوت،آیه45

 

 

 

منبع:تبیان


 

پاکیزگى روح

إِنَّمَا تُنذِرُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَیْبِ وَ أَقَامُواْ الصَّلَوةَ وَ مَن تَزَکَّى فَإِنَّمَا یَتَزَکَّى لِنَفْسِهِ‌ى وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِیرُ ...

(تو)تنها کسانى را که از پروردگارشان در نهان مى‌ترسند و نماز برپا مى‌دارند، هشدار مى‌دهى و کسى پاکیزگى جوید تنها براى خود پاکیزگى مى‌جوید، و فرجام ]کارها[ به سوى خداست.

فاطر،آیه18

راستى چقدر لذت بخش است با خداى جهان آفرین به گفت‌وگو و مناجات پرداختن! و روحى به عظمت تمام هستى یافتن و با خداى هستى هم سخن شدن! 

>>>>>____<<<<<

 یارى جستن از نماز در مسیر تکامل

وَ اسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَ الصَّلَوةِ وَ إِنَّهَا لَکَبِیرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَـشِعِینَ

از شکیبایى و نماز یارى جویید، و به راستى این کار گران است، مگر بر فروتنان

بقره،آیه45


 پاک شدن از کبر و غرور

حضرت فاطمة علیها السلام مى‌فرماید :

 ...و الصلاة تنزیهاً من الکبر...

...خداوند نماز را واجب کرد تا مردم از کبر و غرور پاک شوند....

 

  محمد باقر مجلسى، بحارالانوار، ج6، ص107

>>>>>____<<<<<

   رستگارى

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُون * الَّذِینَ هُمْ فِى صَلاَتِهِمْ خَـشِعُونَ

به راستى که مؤمنان رستگار شدند همانان که در نمازشان فروتنند.

مؤمنون،آیه 1 و 2


     در حدیثى آمده است: نقش نمازهاى پنج گانه براى امت من همانند نهر آب زلالى است که از مقابل خانه آنان مى‌گذرد، اگر کسى روزانه پنج بار در این نهر شست‌وشو کند، آیا به گمان شما باز هم بر بدن او آلودگى و پلیدى خواهد ماند؟!

 محمد محمدى رى شهرى، میزان الحکمة، ج5، ص372، حدیث10259.


     و در حدیثى دیگر امام باقر علیه السلام مى‌فرماید: هنگامى که نمازگزار به سمت قبله براى نماز مى‌ایستد، خداوند رحمان و رحیم به او توجه ویژه مى‌کند.

  محمد محمدى رى شهرى، میزان الحکمة، ج5،ص376، حدیث10279. 

 

>>>>>>>______<<<<<<<

 
     نمازِ روزانه‌ی انسان، اظهار تشکر و سپاس دائمى او از این همه نعمت و خوبیهایى است که خداوند به او داده است و نیز ثناگویى و تمجید انسان از این همه زیبایى و عظمت است که خداوند متعال دارد. هیچ کس براى تعریف و تمجید از یک گل زیبا که در طبیعت روییده است به شما اعتراض نمى‌کند، امّا اگر زیبایى آن را نبینى، نابینایت مى‌شمرند و اگر ببینى و واکنش نشان ندهى و ستایش نکنى سرزنشت مى‌کنند که چرا ذوق و احساس ندارى و چقدر بددلى!


     در مضمون بعضى احادیث آمده است که: «انسان در حال نماز با خداى خود نجوا و گفت‌وگو مى‌کند و اگر انسان لذت این گفت‌وگو را بچشد، هیچ گاه از حال نماز خارج نمى‌شود»

.

.

.

هشام بن حکم از امام صادق (ع) پرسید: چرا نماز واجب شد،؟

در حالی که هم وقت می گیرد و هم انسان را به زحمت می اندازد؟

امام فرمود: « پیامبرانی آمدند و مردم را به آیین خود دعوت کردند. عده ای هم دین آنان را پذیرفتند؛ اما با مرگ آن پیامبران، نام و دین و یاد آنها از میان رفت. خداوند اراده فرمود که اسلام و نام پیامبر اسلام (ص) زنده بماند و این، از طریق نماز امکان پذیر است».

 

___

شیخ صدوق‏، علل الشرائع، انتشارات داورى‏، چاپ اول، ج 2، ص 317.